Wat er in het water gebeurt, zie je niet, ruik je niet en proef je niet. Stichting Waterproef, het waterschapslaboratorium van Waternet en Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier, laat in een nieuwe bedrijfsvideo zien wie dat toch zichtbaar maakt: monsternemers op de boot en aan de slootkant, ecologen en biologen in het veld en analisten in het lab in Edam.

Van de sloot tot de meetwaarde

Waterproef is een van de vijf waterschapslaboratoria in Nederland. Gecertificeerde monsternemers nemen elk jaar 40.000 monsters op 800 monsterpunten, van Texel tot Utrecht. In het lab in Edam volgen daar 200.000 analyses per jaar op, van bestrijdingsmiddelen en geneesmiddelen tot metalen, nutriënten en blauwalg in zwemwater. Het meeste van dat werk gebeurt buiten het zicht. De film volgt het monster: van de meetboot bij Weesp en de sloten rond de Loosdrechtse Plassen, langs de molens van Muiderberg en Katwoude, naar de pipetten, de microscopen en een robot die monsters voorbewerkt in het lab.

Dat werk krijgt meer gewicht nu 2027 nadert. In dat jaar moeten de Nederlandse wateren voldoen aan de Europese Kaderrichtlijn Water, en het kabinet verwacht die doelen niet volledig te halen. Hoe het water ervoor staat, blijkt uit metingen zoals die van Waterproef.

Het verhaal van Waterproef zelf

Het script begint bij hoe vanzelfsprekend water is: “We drinken het, we zwemmen erin, we wonen ernaast en bouwen erop.” Daarna gaat het naar wat er onzichtbaar onder het oppervlak gebeurt en naar de mensen die dat meten en duiden. Mensen, zo klinkt het in de film, “die meten wat je niet kunt zien en begrijpen wat cijfers alleen niet vertellen.” De film eindigt bij wat hun analyses betekenen voor besluiten over natuur, gezondheid en leefomgeving.

Een stem uit het gebied

In plaats van interviews koos Waterproef voor een voice-over met een licht Noord-Hollands accent. Die natuurlijke kleur was een bewuste keuze: een stem die past bij het gebied waar Waterproef elke dag meet. De montage is rustig en nuchter, zonder drukke effecten, zodat het beeld het werk doet.

“Een laboratorium vraagt niet om spektakel,” zegt Ben Balvers, regisseur en eigenaar van Videobrouwerij. “Het verhaal lag er al. Wij zochten de beelden die erbij horen: een monsternemer in waadpak tussen het riet, een analist die een monster afmeet, een meetboot op de plas. Met een stem uit de regio en zonder interviews blijft de aandacht bij het werk. Dat werk zie je normaal nooit, en juist dat moest in beeld.”

Twee draaidagen, zes locaties op een dag

Videobrouwerij draaide in juni twee dagen. Op de eerste dag trok een crew van drie, met camera, drone en regie, met de monsternemers langs zes locaties: Weesp, Meermolen De Onrust in Muiderberg, de Loosdrechtse Plassen, de Molen van Katwoude, het nieuwe gemaal de Poel bij Zuiderwoude en het zwemwater bij het Marinemuseum in Amsterdam. De drone volgde de meetboot vanuit de lucht en filmde de plassen en polders. Op de tweede draaidag stond de crew in het lab in Edam, waar elke analist een eigen tijdslot had.

Alleen voor twee luchtbeelden van Texel gebruikte Videobrouwerij AI-beeld. Vliegen boven de duinen daar vraagt een aparte aanvraag en brengt extra kosten mee, dus voor die twee korte shots koos het team voor AI. Alle andere luchtbeelden in de film zijn echt gevlogen.